„TEREN BADAŃ: JEŻYCJADA” W REŻYSERII WERONIKI SZCZAWIŃSKIEJ

Komuna//Warszawa zaprasza w dniach 6–7 grudnia 2014 na spektakl „Teren badań: Jeżycjada” w reżyserii Weroniki Szczawińskiej. Czwórka aktorów w kilkunastu indierockowych piosenkach przedstawia współczesne spojrzenie na słynną sagę Małgorzaty Musierowicz. Spektakl znalazł się w zestawieniu najciekawszych wydarzeń sezonu 2013/2014 przygotowanym przez miesięcznik „Teatr”.

To nie jest teatr dla młodzieży. A przynajmniej nie tylko. Reżyserka Weronika Szczawińska z autorką scenariusza Agnieszką Jakimiak potraktowały „Jeżycjadę” absolutnie serio. W powieściowym cyklu Małgorzaty Musierowicz zobaczyły przede wszystkim ważny dokument epoki: jedyny w swoim rodzaju zapis świadomości rodzimej klasy średniej w czasach ustrojowego przełomu. Co polscy mieszczanie myśleli o sobie w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat? Kim chcieli być? Wokół jakich wartości organizowała się ich wyobraźnia? Jakie książki czytali? Jakich płyt słuchali? Jakie jedli zupy? „Teren badań: Jeżycjada” to wyprawa w poszukiwaniu odpowiedzi na podobne pytania. Spektakl, tak jak literacki oryginał, romansuje z konwencją kultury popularnej, przeobraża się w rockowy koncert, każdemu odcinkowi „Jeżycjady” poświęca się tu osobną piosenkę. W efekcie możemy mieć wrażenie, że o problemach polskich mieszczan śpiewa znudzony swym gwiazdorskim statusem Kurt Cobain. Nic dziwnego, że dominującym tonem przedstawienia staje się melancholijne wspominanie przeszłości.

W przedstawieniu, które otworzyło cykl „My, mieszczanie” w poznańskim Centrum Sztuki „Zamek”, reżyserka Weronika Szczawińska z dramaturżką Agnieszką Jakimiak też krytykują świat Musierowicz. Dowcipnie i interesująco. Wyobraźcie sobie spektakl, który jest koncertem alternatywnego rocka granym przez trójkę aktorów i muzyka zamieniających się miejscami przy instrumentach. A do tego oparty na błyskotliwym tekście, który rywalizować może spokojnie z najciekawszymi zjawiskami w polskiej piosence ostatnich lat. Muzyka Krzysztofa Kaliskiego ślizga się od dziwnych, noise'owych klimatów po mocne rockowe brzmienia. To, co się dzieje na scenie, przypomina trochę działalność Dresden Dolls z Bostonu – punkowy kabaret, w którym muzyka spotyka się z elementami aktorstwa i przewrotną teatralizacją. (Witold Mrozek, Gazeta Wyborcza)

Największym atutem są teksty napisane przez Agnieszkę Jakimiak. Nie jest tajemnicą, że Musierowicz bardzo rzadko udziela praw do swoich tekstów, restrykcyjnie broniąc prawa autorskiego. Jakimiak w tekstach piosenek nie używa cytatów z Jeżycjady, jednak doskonale parodiuje język jej bohaterów – charakterystyczne zdrobnienia, wyszukane frazy, łacińskie sentencje, kwiecisty styl, który, choć śmieszny, kryje w sobie grozę totalnego „upupienia”. (Stanisław Godlewski, „Rec. Magazine – Gazeta Festiwalu Nowego Teatru”)

„Teren badań: Jeżycjada"

Koncepcja i reżyseria: Weronika Szczawińska

Tekst i dramaturgia: Agnieszka Jakimiak

Zespół: Natasza Aleksandrowitch, Romuald Krężel, Piotr Wawer jr, Krzysztof Kaliski

Asystentka reżyserki/produkcji: Katarzyna Koślacz

Kurator: Tomasz Plata

Produkcja: CK Zamek w Poznaniu

Koprodukcja: Komuna//Warszawa

6–7 grudnia 2014 (sobota–niedziela), g. 19.00 Komuna// Warszawa, ul. Lubelska 30/32, Warszawa (Praga-Południe) ceny biletów: ulgowy 15 / normalny 25 zł (do kupienia przed spektaklem) http://komuna.warszawa.pl/

O reżyserce:

Weronika Szczawińska Reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni. Zrealizowała między innymi spektakle: „Jackie. Śmierć i księżniczka” na podstawie tekstu Elfriede Jelinek; „Noże w kurach” na podstawie tekstu Davida Harrowera; „Białe małżeństwo” na podstawie dramatu Tadeusza Różewicza; „Jak być kochaną” według tekstu Agnieszki Jakimiak; „Źle ma się kraj” według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Mateuszem Pakułą; „RE//MIX Zamkow: 2 albo 3 rzeczy, które o niej wiem” według tekstu Agnieszki Jakimiak; „Re-wolt” na podstawie tekstu Anny Wojnarowskiej; „Artyści prowincjonalni” według tekstu Agnieszki Jakimiak, „Geniusz w golfie” według tekstu Agnieszki Jakimiak. Współautorka i dramaturżka projektów reżyserowanych przez Bartosza Frąckowiaka: „W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z innych” oraz „Komornicka. Biografia pozorna”.

Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd m.st. Warszawy oraz Urząd m.st Poznań