Dwa solowe debiuty, dwie odmienne estetyki, dwa spojrzenia na tożsamość w kontekście lokalności/prowincjonalności.

Radosław Lis „Don Lis”

Czy, a jeśli to w jakim stopniu, aktor-tancerz może jednocześnie utożsamiać się jako rolnik? Jaki wpływ na autora miało wychowanie w wiejskiej, wielopokoleniowej rodzinie rolniczej? Korzystając z narzędzi jakie w swoim warsztacie posiada, performer stara się przekodować i wyrazić to, co wyniósł z pracy na roli jako fundament w swojej pracy cielesnej w przestrzeni tańca.

Premiera: 8.12.2018, MAAT Festival (Lublin) Dramaturgia: Andrzej Michalski Produkcja: MAAT Festival 2018

Radosław Lis – urodzony w 1991 roku, aktor, tancerz, student AST w Krakowie WTT w Bytomiu. Wychował się we wsi Kuczwały w kujawsko-pomorskim. Od najmłodszych lat fascynował się aktorstwem i sztukami plastycznymi. W 2011 rozpoczął przygodę z ruchem - najpierw taniec irlandzki, następnie taniec współczesny. Współpracował m.in. z Kayą Kołodziejczyk („Harnasie pod Wielką Krokwią”), Rafałem Urbackim ("Jaram Się", „Gatunki Chronione”), Rudolfem Zioło („Tlen”), Błażejem Peszkiem („Psychoterapolityka”), Jerzym Stuhrem ("Bal manekinów"), Janem Peszkiem („Gdzie jest Paweł? Czyli chcemy spokoju!”). Tancerz Wrocławskiego Teatru Tańca ("Klatka z Łez" - reż. chor. Bożena Klimczak). Występuje także dla Teatru Śląskiego w Katowicach ("Himalaje" reż. Robert Talarczyk, chor. Kaya Kołodziejczyk). Doświadczenie i warsztat zdobywał u m.in. J. Łumińskiego, J. Skubaczkowskiego, S. Hefczyńskiej-Lewandowskiej,E. Makohona, W. Bechtera, M. Kuźmińskiego, B. Klimczak, Shi Bo, J. Gallaghera, S. Majewskiego, J. Święcha, R. Zioło i innych. Wykształcenie plastyczne obudziło w nim fascynację światłem, która zaowocowała współpracą jako reżyser światła z m.in. Piotrem Stankiem ("Emergency Plan"), Kayą Kołodziejczyk ("Ocieram"), Pawłem Urbanowiczem ("Meditations”), Wojciechem Markiem Kozakiem („Multitude”), Why Not? Collective („Nieprzeniknione srebro”). Współpracował z Pawłem Murlikiem jako asystent reżysera światła ("Gdzie jest Paweł? Czyli chcemy spokoju"), („Black is the color”). Spektakle „Nieprzeniknione srebro”, oraz „Black is the color” zrealizował świetlnie na BalletOFFFestival 2018 w Krakowie. Rezydent MAAT Festival 2018, z autorskim solo „Don Liso #dancernawsi”. W swoim dyplomie tanecznym („.Pluto chapter 2nd Trip to Hell”) po za choreografią i tańcem, jest twórcą reżyserii światła. Można go zobaczyć w teledyskach "Królowa Łez" A. Chylińskiej, "All is one" Maria Magdalena / J. Steczkowska, "Sam na sam" Paraliż Band, czy "The game", oraz „Answers” Neeny.

Paweł Świerczek „Wungiel i donga / Of Coal and Rainbow”

Obraz górników wracających z pracy z pomalowanymi na czarno oczami to wspólne dla wielu Ślązaków/Ślązaczek wspomnienie z dzieciństwa. Zanim zdaliśmy sobie sprawę z tego, że to po prostu węgielna sadza, pytaliśmy: Dlaczego ci mężczyźni noszą makijaż? Przecież mówiono nam, że malują się tylko kobiety.

Oko górnika ma w sobie potencjał nieheteronormatywnej wyrwy w patriarchalnej kulturze śląska „Wungiel i donga / Of Coal and Rainbow” konfrontuje to oko z okiem drag queen (najstarszej na Górnym Śląsku). Co wynika ze zderzenia tych dwóch tradycji i jak śląska społeczność queerowa może użyć ich obu do wykreowania unikatowej lokalnej tożsamości? Czy jej wytworzenie jest w ogóle możliwe a może samokolonizacja jest jedynym sposobem na bycie queer we Wschodniej Europie?

Premiera: 28.09.2018 w ramach projektu Dirty Debüt w Sophiensaele (Berlin)

Idea, na scenie: Paweł Świerczek Na wideo: Roman Świerczek, drag queen Tara&Krystiano Produkcja: Dirty Debüt (Sandra Umathum, Björn Pätz & Joshua Wicke) Podziękowania: Noemi Berenstein, Patryk Chromik, Joanna Rzepka-Dziedzic & Łukasz Dziedzic (Galeria Szara), Beata Głubisz, Martyna Poważa