JESU, MEINE FREUDE

Jesu, meine Freude BWV 227 to jeden z czterech motetów, które Bach napisał na potrzeby nabożeństw żałobnych sprawowanych w Lipsku. Jednak zawiódłby się ten, kto szukałby w tej kompozycji nieutulonego żalu czy rzewnej rozpaczy. Przeciwnie, w refleksji o przemijaniu tkwi głęboka wiara i nadzieja na rychłe spotkanie z Bogiem. W mistrzowskim polifonicznym opracowaniu tekstu, w którym kolejne zwrotki pieśni Johanna Francka przeplatają ustępy z Listu św. Pawła do Rzymian, główny akcent położony jest na niesione przez Chrystusa wyzwolenie. Podobnie zamykający program koncertu motet Der Geist hilft unser Schwachheit auf BWV 226 utrzymany jest w jasnym, świetlistym charakterze. Wykonany po raz pierwszy przez dwa chóry Szkoły św. Tomasza podczas uroczystości żałobnej po śmierci jej rektora – Johanna Heinricha Ernestiego, stanowi doskonałe odzwierciedlenie luterańskiej ufności w następujące po śmierci bezpośrednie spotkanie z Bogiem.

Pomiędzy motetami zabrzmią zadziwiające różnorodnością ustępy z wybranych kantat Johanna Sebastiana Bacha. Sinfonia z Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen BWV 12 zachwyca pełną ciepła i wyrafinowania solową partią oboju, zaś utrzymana w radosnym charakterze Sinfonia z kantaty Am Abend aber desselbigen Sabbats BWV 42 olśniewa dialogiem orkiestry z grupą instrumentów solowych. Zabrzmi też chór z kantaty Wer mich liebet, der wird mein Wort halten BWV 59, która – sądząc po skromnej obsadzie i niewielkich rozmiarach – skomponowana została na potrzeby uniwersyteckiego nabożeństwa.

Kontrapunktem dla dzieł Johanna Sebastiana Bacha będą Trzy psalmy op. 78 Felixa Mendelssohna. XIX-wieczny kompozytor, który doprowadził do pierwszego po śmierci Bacha wykonania Pasji wg św. Mateusza, pozostawał pod głębokim wrażeniem twórczości lipskiego kantora, a także innych barokowych i renesansowych mistrzów. Fascynacje te wpłynęły na ukształtowanie jego dojrzałego języka dźwiękowego, którego ciekawym przykładem są psalmy stworzone w latach 1843-1844 na potrzeby luterańskiej liturgii sprawowanej w berlińskiej katedrze. Czerpiąc z tradycji śpiewów responsorialnych i antyfonalnych, a także osiągnięć dawnych mistrzów polifonii, Mendelssohn tworzy oryginalne chóralne dzieła, w których przeszłość rezonuje z tym, co dla kompozytora współczesne.

◆ PROGRAM ◆

Johann Sebastian Bach (1675-1750)

• Jesu, meine Freude BWV 227

Jesu, meine Freude

Es ist nun nichts Verdammliches

Unter deinem Schirmen

Denn das Gesetz des Geistes

Trotz dem alten Drachen

Ihr aber seid nicht fleischlich, sondern geistlich

Weg mit allen Schätzen!

So aber Christus in euch ist

Gute Nacht, o Wesen

So nun der Geist

Weicht, ihr Trauergeister

• Sinfonia z kantaty Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen BWV 12

Felix Mendelssohn (1809-1847)

• Drei Psalmen op. 78

Warum Toben die Heiden

Richte mich Gott

Mein Gott, warum hast du mich verlassen

Johann Sebastian Bach

• Sinfonia z kantaty Am Abend aber desselbigen Sabbats BWV 42

• Komm, Heiliger Geist, Herre Gott! BWV 59/3

• Der Geist hilft unser Schwachheit auf BWV 226

Der Geist hilft unser Schwechheit auf

Du heilige Brunst, süßer Trost

◆ WYKONAWCY ◆

Zespół Wokalny Polskiej Opery Królewskiej

Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej CAPELLA REGIA POLONA

KRZYSZTOF GARSTKA pozytyw, przygotowanie Zespołu Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej CAPELLA REGIA POLONA

KAROL KNAPIŃSKI dyrygent

Bilety 👉 https://biletomat.pl/embedded/rezerwacja/338955

📍 Kościół Akademicki św. Anny, ul. Krakowskie Przedmieście 68 w Warszawie