SMOG festival performance

22 - 24 października 2010

od godz. 18:00 do 22:00

Spotkania artystow performance służą swobodnej wymianie doświadczeń i energii. Tworcze konfrontacje mają ogromny potencjał, zwłaszcza jeśli mają okazję zaistnieć w gronie skrajnie zrożnicowanym. W tym przypadku spotykają się klasycy performance cieszący się zasłużoną sławą oraz młodzi artyści, ktorzy na polu sztuki stawiają dopiero pierwsze kroki - mają niewielkie doświadczenie, ale nie są już debiutantami.

Każdy kolejny projekt kuratorski Tatarczuka jest pomyślany w inny sposob niż poprzedni. Kluczem, według ktorego dobierał obsadę Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Performance w Katowicach stało się zawężenie optyki do trzech wybranych artystow performance - Janusza Bałdygi, Ewy Zarzyckiej i Jiri'ego Suruvkii oddanie decyzji dotyczącej składu osobowego festiwalu w ich ręce. Ideę można porownać do budowania sieci czy też tworzenia mapy sztuki performance, w ktorej każde kolejne ogniwo przechodzi w następne ujawniając stopniowo faktyczny obraz sceny performance.

Janusz Bałdyga, Jiri Suruvka i Ewa Zarzycka to niezwykle aktywni artyści intermedialni, ktorzy związali swoją artystyczną drogę ze sztuką performance. Każdy z nich jest zaangażowany w projekty edukacyjne, ktore prowadzą na szeroką skalę z dużym sukcesem, mają także ogromne rzesze wychowankow. Janusz Bałdyga jest jednym z nielicznych polskich artystow prowadzącym od lat warsztaty z obszaru performance.

Każdy z nich zaproponował pięcioro młodych artystow, ktorzy ich zdaniem mają duży potencjał i są godni uwagi. Przyjęta formuła jest sposobem na odkrycie i pokazanie artystow nierozpoznanych - stawianie na to, co nowe i nieznane szerszej publiczności, jest ryzykiem kuratora i jednocześnie wartością projektu. Tatarczuk przenosząc częściowo punkt ciężkości na artystow, czyni ich niejako wspołkuratorami projektu. Dzięki temu widz ma szansę otrzymać interesującą mieszankę, w ktorej indywidualne preferencje kuratora mieszają się z wyborami samych artystow. Rezygnacja z wszechwładzy kuratora i rozwiązanie problemu w sposob nieco bardziej demokratyczny ma swoje mocne uzasadnienie. Festiwalowy świat performance funkcjonuje jak zamknięty system naczyń połączonych - na kolejnych spotkaniach pojawiają się ci sami artyści, nazbyt komfortowe warunki powodują stagnację i brak przepływu. Zbyt duży spokoj skutecznie tępi ostrze sztuki performance i wdraża ją w schemat. Przyjęta przez organizatorow formuła jest probą zrobienia wyłomu w tym systemie.

Kurator projektu jest przeciwnikiem przeglądow młodej sztuki. Pokazywanie nowych trendow w oderwaniu od historycznego kontekstu jest łatwą pułapką. Często okazuje się bowiem, że to co świeże i krytyczne jest przeredagowaną wersją tego, co niegdyś uchodziło za wywrotowe, a „nowości" okazują się zręcznie opakowanym starociem, ktore czas zepchnął w niebyt. Natomiast zestawienie pokoleniowo rożnych tworcow ma szansę wyprodukować interesujące sprzężenia, pokazać rozmaite zainteresowania i kierunki rozwoju sztuki performance, być może jej przyszły kształt. W tym przypadku napięcia budowane są na styku rożnych pol - zarowno narodowościowych, historycznych, kulturowych jak i metrykalnych. Konfrontacja młodych artystow z mistrzami i odwrotnie może być zarzewiem ciekawych i nieprzewidzianych historii, posiada także niewątpliwy aspekt edukacyjny. Nakreślenie szerokiego kontekstu umożliwia zbadanie rzeczywistej kondycji sztuki performance.

Wybor miejsca na organizację Festiwalu Sztuki Performance właśnie w Katowicach nie jest przypadkowy, bowiem wojewodztwo śląskie, a szczegolnie jego stolica nie są kojarzone z prężnie działającymi ośrodkami sztuki alternatywnej w tym performance, stanowią raczej niszę na mapie kulturalnej Polski. Organizacja tego rodzaju festiwalu jest probą wypełnienia swoistej białej plamy w atlasie sztuk wizualnych.

Program 3 dniowy:

Codziennie od godz. 18:00 do ok.22:00

1. Wykład jednego z artystow selekcjonerow

2. Performances jednego z trzech selekcjonerow + wybrani przez niego młodzi artyści (6-7 akcji, w tym zdarzenia w przestrzeni publicznej)

3. Dyskusja, rozmowa o tym co się wydarzyło w ciągu prezentacji performance w kontekście kulturowym poprowadzona przez krytyka/moderatora

poza tym rownolegle trwają pokazy filmowe dokumentacji światowego performance.

bilety:

wstęp wolny