Spotkanie z Bogusławem Litwińcem i dr. Maciejem Łagiewskim w ramach cyklu ''Dowód Tożsamości''

Koncepcja i realizacja Ewa Gil-Kołakowska

Oprawa muzyczna i czytanie poezji Ewa Sonnenberg

Prowadzenie Agata Skowrońska-Kartvelishvili

Wstęp wolny. Zapraszamy

Bogusław Litwiniec - reżyser teatralny, dramaturg, publicysta i działacz kulturalny, polityk, senator IV i V kadencji. Studiował fizykę teoretyczną na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie pracował jako asystent na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Wrocławskiego. W roku 1957 założył legendarny Studencki Teatr „Kalambur”, zostając jednocześnie jego kierownikiem, reżyserem, autorem i aktorem. Działacz Związku artystów Scen Polskich. W 1966 roku ukończył studium z teatru i dramaturgii na uniwersytecie w Nancy. W latach 1967-1993 organizował we Wrocławiu Międzynarodowy Festiwal Teatru Otwartego, na którym - w roku 1975 ogłosił manifest 21 przekonań sztuki otwartej, będący próbą syntezy ideałów kontrkultury. Był zaangażowany także w szereg innych inicjatyw kulturalnych, m.in. kierował Ośrodkiem Teatru Otwartego „Kalambur”, był dyrektorem artystycznym Festiwalu Polskiej Sztuki Współczesnej we Wrocławiu, współtworzył i redagował miesięcznik „Śmiech Europy”, współtworzył Stowarzyszenie Europejskich Więzi we Wrocławiu. W 1991 przekształcił teatr „Kalambur” w Regionalne Centrum Partnerstwa Europejskiego.

Dr Maciej Łagiewski ur. 8 maja 1955 we Wrocławiu – polski prawnik i historyk, dyrektor Muzeum Historycznego we Wrocławiu oraz Muzeum Miejskiego Wrocławia. W młodości był lekkoatletą. Zdobył wicemistrzostwo Polski w 1975 w sztafecie 4 × 100 m w barwach SZS-AZS Wrocław. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2000 na Uniwersytecie Opolskim uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy zatytułowanej „Macewy mówią” – panteon wrocławskich Żydów. Zawodowo związany z Muzeum Miejskim Wrocławia. W 1991 został dyrektorem Muzeum Historycznego, a w 2000 objął stanowisko dyrektora składającego się z sześciu oddziałów Muzeum Miejskiego Wrocławia. Specjalizuje się w historii Wrocławia i Śląska, opublikował liczne prace poświęcone dziejom i architekturze Wrocławia. Opracował scenariusz poświęconego Żydom filmu dokumentalnego Oni żyli wśród nas w ramach festiwalu Wratislavia Cantans 1990. Jest również twórcą Galerii Sławnych Wrocławian, autorem wystawy Wrocławscy Żydzi 1850–1944, realizatorem wystaw Salvador Dalí – Grafika, malarskiej kolekcji Wojciecha Fibaka, prac Franciszka Starowieyskiego, prac Jerzego Dudy-Gracza i innych. Działa na rzecz utrzymania i odnowienia wrocławskich zabytków, wspierając renowacje m.in. pałacu królewskiego, Starego Cmentarza Żydowskiego, ratusza. Wybrane publikacje: Stary Cmentarz Żydowski we Wrocławiu (1986) Mosty Wrocławia (1989) Macewy mówią (1991) Herb Wrocławia w architekturze miasta (1992) Reise nach Breslau. Spurensuche in der Metropole Schlesiens (1993) Wrocławscy Żydzi 1850–1944 (1994) Wrocław - co warto zobaczyć (1995) Wrocław wczoraj (1996) Wrocław na starej karcie pocztowej 1897–1938 (1998) Wielcy wrocławianie. Galeria popiersi we wrocławskim Ratuszu (2003) Źródło: Wikipedia

Ewa Gil-Kołakowska Pomysłodawczyni oraz autorka koncepcji i scenariusza spotkań Dowód Tożsamości. Dziennikarka, specjalizująca się w wywiadach z ludźmi kultury i sztuki. Rozmowy – m.in.: z Tadeuszem Kantorem, Gustawem Holoubkiem, Zbigniewem Zapasiewiczem, Czesławem Niemenem, Agnieszką Osiecką, Franciszkiem Starowieyskim czy Jerzym Dudą-Graczem – publikowała na łamach Magazynu Tygodniowego GR, Przeglądu, Angory i XL. Współpracowała też z tygodnikiem Wprost, Gazetą Wyborczą, Wieczorem Wrocławia, West Zeitung, miesięcznikami Machina i WOW. W trakcie wieloletniej pracy dziennikarskiej zajmowała się również reportażem oraz krytyką teatralną i filmową. W latach 1991-1994 redaktor naczelna magazynu E’LA. Autorka książek: La, la, la, la…, Dowód Tożsamości, Mam jedno oko zielone…, Opowieści wigilijne o wieczerzy, kolędach, Herodzie… oraz wydanej rok temu książki - Opowieści bielsze niż śnieg. Pomysłodawczyni i producentka albumu i koncertu Alkimja Justyny Steczkowskiej, płyty i koncertu Kazika Staszewskiego Piosenki Toma Waitsa, płyty polsko-jamajskiej formacji RASTASIZE Day by Day, zrealizowanej w studiu Boba Marleya na Jamajce, a także albumu z utworami Kurta Tucholsky’ego w interpretacji Krystyny Tkacz. Realizatorka teledysków, autorka scenariuszy, satyryk. Cykl wieczorów w Klubie Muzyki i Literatury - Dowód Tożsamości, to jej kolejne dziennikarskie spotkania z ludźmi których lubi, ceni i szanuje.

Ewa Sonnenberg - pianista, poetka, eseistka i prozaiczka, magister filozofii, którą ukończyła na Uniwersytecie Jagiellońskim, jedna z pierwszych absolwentek Studium Literacko-Artystycznego przy Instytucie Filologii Polskiej UJ w Krakowie. Stypendystka Kultury Niezależnej w Paryżu, dwukrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, uzyskała też stypendium Bałtyckiego Centrum Pisarzy i Tłumaczy w Gotland. Autorka kilkunastu książek poetyckich. Publikowała we wszystkich pismach literackich w Polsce, jej poezja obecna jest również w wielu zagranicznych antologiach, a wiersze przetłumaczone zostały na szesnaście języków. Przez kilka lat była redaktorką krakowskiego pisma literackiego „Studium” oraz wrocławskiej „Rity Baum”. Za tomik „Hazard” otrzymała nagrodę im. Georga Trakla. Jest również laureatką nagrody dla najlepszego poety festiwalu Ilinden Skopie w Macedonii, oraz Nagrody Czterech Kolumn za całokształt Twórczości, a w roku 2016 została finalistką Orfeusza – Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego za tom „Hologramy”.

Agata Skowrońska-Kartvelishvili aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu, związana także z teatrem ''Ad Spectatores''. Gościnnie występowała na deskach Teatru DOC w Moskwie, Wrocławskiego Teatru Współczesnego i Opery Wrocławskiej. Założycielka TEATRAKCJI, producentka i reżyserka. Współpracuje z wrocławskim Ośrodkiem Pamięć i Przyszłość, z Wrocławskim Hospicjum dla Dzieci oraz Fundacją Mam Marzenie, a także z Wrocławskim Klubem Anima, prowadząc zajęcia dla dzieci oraz dla młodzieży z ośrodka poprawczego. Jako instruktor teatralny związana była również z Fundacją Sancta Familia.