„Toksycore” – performans An Szopy

W ramach performansu An Szopa rozwinie wątki obecne w wystawie „Spadek”, pokazując, że to, co marginalne, brudne lub odrzucone, jest kluczowe dla zrozumienia współczesnej kondycji społecznej i ekonomicznej. Wstęp wolny. Wydarzenie dla osób pełnoletnich.

Brud jest. To nie kategoria biologiczna, ale symboliczna. To, co nieczyste albo się leczy, albo izoluje, bo jak pisał Foucault: „brud stanowi zagrożenie dla systemu i tożsamości”. W tym sensie „Toksycore” nie tyle estetyzuje brud, co obnaża jego kulturową funkcję i ideologiczne źródło.

„Toksycore” traktuje brud jak jeszcze jedną formę oporu, buntu wymierzonego w kapitalizm. To opowieść o dzikim i abiektaklnym bycie, który nie ma rasy, klasy ani płci, który karmi się lękiem widza, bawi trashową estetykę, podszywa pod korporację i śmieje, kiedy inni płaczą. Perfo An Szopy jest częścią programu towarzyszącego wystawie Spadek w Studio BWA Wrocław.

An będzie występować jako chochlix – fikcyjna istota ochronna o cechach liminalnych, funkcjonująca na pograniczu wyobrażeń animalistycznych, abiektalnych i duchowych, z silnym komponentem humorystycznym. Chochlix postrzegany jest jako byt wyłaniający się z „nie-ludzkiej” rzeczywistości — często opisywany jako istota wypełzająca z błota, brudu i materii rozkładu. Jego obecność wiąże się z intensywnym, destabilizującym kontaktem wzrokowym, który wywołuje ambiwalentne reakcje: jednoczesne poczucie obrzydzenia, dezorientacji oraz nieoczekiwaną potrzebę nawiązania relacji.

INFORMACJE PRAKTYCZNE
- wydarzenie przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych
- w galerii będzie zupełnie ciemno, można będzie używać latarek (np. w telefonie)
- wstęp wolny, bez zapisów
- informacje: https://bwa.wroc.pl/wydarzenie/toksycore-performans-an-szopy/

An Szopa (they/them/ona/ich) – urodzona w 2000 roku na Śląsku, An jest performerxx, choreografxx, strptizerkx, tatuatorką, prowadzącą taniec i specjalist(k)ą od zabawy. Jej/jego praktyka artystyczna zakorzeniona jest w queerowo-feministycznych badaniach ruchu i koncentruje się na politycznym oraz afirmatywnym potencjale ciała.

SPADEK
Opowieść konstruowana z ruin i na ruinach, która krąży wokół niekończącej się nadprodukcji i społecznych nierówności. Na wystawie pokazujemy prace tworzone z resztek: zużytych szmat, fragmentów mebli, przemielonych na szarą masę gazetek z dyskontów i metalowych odpadów, których nie zebrali złomiarze. Część z nich krąży wokół trashowej estetyki, kantorowskiej realności najniższej rangi. Inne przypominają malarstwo materii, teatralną scenografię ruin, ale też neoplemienne rysunki odsyłające do prehistorii i apokaliptycznych wizji sci-fi.