Droga w obraz z sosną i bambusem. Malarstwo Emilii Fujigaki

24 lutego (piątek), o godz. 17.00 zapraszamy do Kamienicy pod Gwiazdą na wernisaż wystawy Droga w obraz z sosną i bambusem. Malarstwo Emilii Fujigaki.

Rzemiosło

Tematy prac Emilii Fujigaki to głównie pejzaże, kwiaty, bambusy i postacie. Jej stosunek do tworzenia naznaczony jest japońskim podejściem do sztuki. Samą siebie uważa bardziej za rzemieślnika niż artystę. Samokształcenie uważa za proces, który nadal trwa, w którym pokonuje kolejne stopnie.

Papier "washi"

Do swoich prac wybiera odpowiedni rodzaj papieru „washi”, gdyż zależy jej na różnych efektach, na które wpływ ma gatunek papieru, na jakim maluje. Wachlarz uzyskiwanych w ten sposób efektów jest ogromny – od plamy rozmytej do suchej, od kosmatej, szorstkiej linii do gładkości jedwabiu lub linii o grubości włosa. Sam papier narzuca niejako sposób prowadzenia pędzla. Ciągle stara się zgłębić wszystkie tajniki techniki tuszowej. Nauka ta wymaga wielu lat nauki.

Jedno pociągnięcie pędzla

Interesują ją możliwości jednego pociągnięcia pędzlem. Fascynuje ją linia i tempo, efekt świetlistości i przejrzystości, tak że widać papier, który osiąga się zazwyczaj tylko jednym pociągnięciem pędzla. Emilia Fujigaki jest przekonana, że bez atmosfery Japonii, rytuału i różnorodności tradycji Kraju Kwitnącej Wiśni, nie mogłaby malować w ten sposób.

Niedopowiedzenie i gra skojarzeń

Maluje także pionowe zwoje „kakejiku”, gdyż komponowanie na nich jest dla Emilii Fujigaki wyzwaniem. Zmusza bowiem do operowania skrótem, oddając jednocześnie wrażenie nieogarniętej przestrzeni i całości. To niedopowiedzenie (jeden z terminów estetyki japońskiej) zaprasza widza do gry skojarzeń, i aktywnego odbioru dzieła przez uruchomienie własnej wyobraźni.

Ekstensywne czytanie, wzory na chusty i spódnice

Emilia Fujigaki jest rodowitą torunianką. W 1979 r. na Wydziale Sztuk Pięknych UMK zrobiła dyplom z grafikiu prof. Piotrowicza. Przez dwa lata pracowała w Spółdzielni Pracy Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Rzut” w Toruniu, projektując wzory na chusty oraz spódnice i przenosząc je na materiał. W 1982 r. zamieszkała na stałe w Sapporo w Japonii. Od 1997 roku wykłada na Międzynarodowym Uniwersytecie Sapporo (Sapporo Kokusai Daigaku).

W pracy naukowej interesuje ją ekstensywne czytanie (extensive reading) jako metoda nauki płynnego czytania i posługiwania się językiem obcym. Od początku pobytu w Japonii tworzyła – malowała przede wszystkim pejzaże i portrety. W 2010 zaczęła eksperymentować z malowaniem tuszem na papierze „washi”.

Katarzyna Paczuska