RPS'26: "Bez śladu" | warsztat

Warsztat “Bez śladu” | Polska

Prowadzenie: Angelika Mizińska

Data: 29 sierpnia 2026 | sobota

Godzina: 12:00

Miejsce: Sala C_101, Fabryka Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3

Czas trwania: 90 minut

Wiek uczestników: 16+

Na warsztaty pro­si­my o za­bra­nie/przy­go­to­wa­nie: wy­god­ne­go stro­ju i obu­wia

Ję­zyk: warsztat pro­wa­dzo­ny w ję­zy­ku polskim

​

OPIS WARSZTATU

“Bez śladu” to eksperyment artystyczny i procesualne spotkanie ruchowe, w którym taniec staje się wspólnym doświadczeniem somatycznym - nie spektaklem do oglądania, lecz sztuką przeżywaną od wewnątrz. To przestrzeń dla ciał w ruchu, oddechu, rytmie, zmęczeniu, słuchaniu i współobecności. Wydarzenie zaprasza do praktykowania tańca jako formy życia w przemianie: ruchu, który nie powstaje po to, by być widzianym, lecz po to, by zasilać relacje między ciałami i środowiskiem. 

W logice współczesnego rynku sztuki, taniec często staje się produktem, widowiskiem i obiektem oceny. Tutaj próbujemy odwrócić ten porządek. Nie tworzymy performansu do konsumowania wizualnie. Nie produkujemy obiektu, który można zatrzymać, udokumentować czy sprzedać. Dziełem staje się doświadczenie uczestniczących osób oraz to, co wydarza się pomiędzy nimi - chwilowy, współdzielony stan obecności, istniejący tylko w czasie trwania spotkania i tylko dla tych, którzy go współtworzą.

Proces ruchowy traktowany jest jak efemeryczna instalacja somatyczna. Wspólna przestrzeń tańca nie generuje obiektu artystycznego, lecz pozostawia ślady cielesnej transformacji: oddech, ciepło, pot, mikrogesty, drgania uwagi, fantazje, zmęczenie i refleksje. To, co pozostaje po wydarzeniu, nie jest rzeczą, lecz doświadczeniem, które może zmieniać sposób bycia ze sobą, z innymi i ze światem.

“Bez śladu” proponuje myślenie o przyszłości sztuki nie poprzez obrazy i reprezentacje, lecz poprzez relacje, procesy i ruch, który nieustannie podważa status quo.

Wydarzenie przebiega w trzech integralnych fazach:

1. Somatyczne wprowadzenie - delikatne wejście w doświadczanie ciała, kierowanie uwagi ku percepcji wewnętrznej, słuchaniu przestrzeni i metabolizowaniu obecności.

2. Otwarta przestrzeń tańca i ruchu z muzyką - praktykowanie wspólnotowego ruchu jako żywego procesu, w którym rytm, gest i współobecność stają się środowiskiem, a nie widowiskiem.

3. Uwalnianie resztek i fantazjowanie o przyszłości ruchu - czas integracji i wypuszczania pozostałości doświadczenia - fizjologicznych, emocjonalnych i wyobrażeniowych - które mogą zasilić nowe sposoby myślenia o sztuce, wspólnocie i byciu razem.

---

Do­fi­nan­so­wa­no ze środ­ków Mi­ni­ster­stwa Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Na­ro­do­we­go, z pro­gra­mu “Ta­niec” re­ali­zo­wa­ne­go przez Na­ro­do­wy In­sty­tut Mu­zy­ki i Tań­ca.