"Nasze Miasto" / Thornton Wilder - reżyseria: Adam Sajnuk - popremierowo na Festiwalu Teatru WARSawy

„Nasze miasto”
Thornton Wilder

Przekład: Jacek Poniedziałek

Reżyseria: Adam Sajnuk

---

"Są rzeczy, o których wszyscy wiemy, ale o nich nie mówimy, nie ujawniamy zbyt często.
Wiemy, że istnieje coś nieśmiertelnego… Każdy – w najgłębszym zakamarku swojej duszy, głęboko w swoich kościach – czuje, że istnieje coś nieśmiertelnego, i że to coś ma związek z człowiekiem. Gdzieś głęboko w człowieku czai się nieśmiertelna cząstka".

Opowieść o codziennym życiu przeciętnych ludzi, o przemijaniu, ale i powtarzalności egzystencji. Powszednie życie fikcyjnej amerykańskiej społeczności małego miasteczka Grover's Corners z początków XX w. Tutaj wszyscy się znają i wszystko jest poukładane – stąd trudno też wyjechać.
Codzienność państwa Webb i państwa Gibbs to niezwykle uniwersalna i poruszająca refleksja na temat doczesności. Wśród potocznych spraw i obowiązków dzieją się przecież rzeczy niecodzienne i wyjątkowe.

„Nasze miasto”, czyli portret zwykłych mieszkańców banalnego miasta, który wzruszy, gdyż „w błahych, codziennych zdarzeniach naszego życia tkwi to, co najcenniejsze".

---

BILETY: https://teatrwarsawy.pl/spektakl/nasze-miasto

---

OBSADA:
Miłosz Broniszewski
Bartosz Jędraś
Marika Kornacka
Ina Maria Krawczyk
Dawid Kunicki
Karol Lelek
Monika Markowska
Łukasz Twardowski
Dominika Walo

---

RECENZJE:

• "Nasze Miasto" jest najlepszym od lat spektaklem Teatru Warsawy z fantastycznymi rolami wszystkich dziewięciorga aktorów, prawem krytyka zwrócę jednak uwagę na parę naszych głównych bohaterów – Miłosza Broniszewskiego (George) i Monikę Markowską (Emily).
Koniecznie.
Rafał Turowski, Chilli ZET, rafalturow.ski

• „Nasze miasto” Sajnuka to jeden z tych spektakli, które zapadają w pamięć na długo po zgaszeniu reflektorów. Uniwersalność historii, stopniowanie napięcia i finał pełen tęsknoty za prawdziwym przeżywaniem codzienności pozwalają odpowiedzieć na choć część pytań o istotę ludzkiej egzystencji. Każda z chwil jest tą znaczącą, znaczącą bardziej niż mogłoby się wydawać. Piękniejszego życia nie będzie.
Maria Dworzecka, Teatr dla Wszystkich

• Wszyscy młodzi aktorzy skorzystali z szansy, aby zbudować soczyste postacie mieszkańców prowincjonalnego miasta, toczących codzienne życie bez szczególnych wzlotów i upadków. Ale to dość, aby pokazać skalę wrażliwości i warsztatowego przygotowania do znaczącego istnienia na scenie. Opieka reżyserska Adama Sajnuka sprawiła, że młodzi wykonawcy rysowali swoich bohaterów delikatną, choć wyraźną kreską, a dzięki temu spektakl o banalnym życiu okazał się niebanalnym odkryciem.
pisarze.pl, Tomasz Miłkowski

• Faktem jest, że obecnie tekst „Naszego miasta” może wydawać się poczciwie archaiczny. Ale według mnie to właśnie jest jego główną zaletą! Oczywiście jest jeszcze jeden czynnik, wręcz decydujący o „być albo nie być” tego przedstawienia, o którym wspomniałem już na wstępie - to obsada.
Krzysztof Stopczyk, Okiem Obserwatora

• Biję brawa zarówno za pomysł jak i wykonanie.
Notatnik Kulturalny

• Najcenniejsze chwile potrafią nam przeciekać między palcami. Gonimy za marzeniami, które z perspektywy czasu są miałkie i nieistotne. Aby to zrozumieć, aby dotknąć teatru przez duże T, warto obejrzeć „Nasze miasto” Adama Sajnuka. To magia teatru na pustej scenie. Chapeau bas!
NaszTeatr.pl

• Co ciekawe, mające trzy akty przedstawienie jest pokazywane z minimalistyczną scenografią: stół, kilka krzeseł i nieliczne rekwizyty. Mimo tego, a może właśnie dlatego, można je uznać za piękny reportaż.
Roman Soroczyński, warszawa.pl