Agnieszka Fajferek, Weronika Tuszyńska, Aleksander Kowal

Życie? Teatr? - wystawa fotografii

Wernisaż 12 kwietnia (czwartek) 2012 r. o godz.19:00

Wystawa czynna do 26.04.2012 r.

Szanowni Państwo!

W dobie, w ktorej fotografia żyje krotko, za krotko (od jednego kliknięcia „myszą" do drugiego), w dobie w ktorej uwaga widza (wychowanego w świecie szybkości i pośpiechu) jest skupiona raczej nieprzesadnie, w dobie w ktorej fotografia staje się z konieczności losu dziwką (wszak każdy może ją mieć, to tylko kwestia ceny), w dobie tej mam zaszczyt zaprosić Państwa właśnie na wystawę fotografii.

Autorzy prezentowanych prac - od lat związani z „instytucją" www.warsztaty-fotograficzne.org - zdają się bowiem swoimi egzystencjalnymi (w treści) oraz onirycznymi i spokojnymi (w formie) fotografiami z jednej strony zadawać ciągle te same nurtujące nas pytania o naszą rolę w świecie, z drugiej zaś zaprzeczać dość marnej kondycji wspołczesnej fotografii.

Na wystawie zobaczyć będzie można prace pochodzące z cykli:

• „A potem dokąd? - rzec nie mogę" autorstwa Agnieszki Fajferek,

• „Eteryczność" autorstwa Weroniki Tuszyńskiej i

• „Aktor czy Bohater" autorstwa Aleksandra Kowala.

A potem dokąd? - rzec nie mogę! - Agnieszka Fajferek

A może życie to droga? Z niebezpiecznymi zakrętami, albo całkiem prosta, pełna drogowskazow? Długa, krotka, ze wzniesieniami, kamieniami, albo taka, ktora prowadzi donikąd? Przemierzając ją, każdy z nas powinien odbyć najważniejszą i prawdziwą wędrowkę, w głąb siebie. Odkrywając nieznane lądy, zanurzając się w bezmiarze, poznając najpiękniejsze, ale i najmroczniejsze zakamarki, odnajdując prawdę i ukryte wartości, aż osiągnie kres i będzie mogł odpocząć w cieniu, dając wytchnienie obolałym stopom. Ale czy na pewno istnieje kres tej podroży? bo przecież dusza ludzka jest nieskończona…

Eteryczność - Weronika Tuszyńska

Uchwycenie subtelności, ulotności, a jednocześnie odkrywanie natury postaci, ktora zmienia się z każdą chwilą. Pełna powabu, wdzięku, ale rownież tajemnicza, jakby zatraciwszy się w marzeniach o tym, kim mogłaby być, zostało z niej tylko wrażenie. Bawi się swoją nieuchwytnością, gra subtelnością, wabi. Może chce pozostać nieodgadniona, delikatna, może czeka na kogoś na tyle wrażliwego, aby potrafił wydobyć jej istotę spod coraz to nowych rol. Może nie ma już wyboru między powrotem do swojej natury, może nie potrafi do niej wrocić, może wcale nie chce, może nigdy jej nie miała.

Aktor czy Bohater - Aleksander Kowal

Co się dzieje, gdy gasną światła? Nasz świat ginie w mroku by za chwilę narodzić się z powrotem. Ale czy to jest jeszcze ta sama rzeczywistość? Niby deski teatru są te same lecz zachodzi przecież subtelna lecz wyczuwalna zmiana. Gdy z mroku wyłania się postać, na kogo patrzymy? Czy mamy do czynienia z bohaterem czy mimo wszystko z aktorem? Może aktor, wkraczając w nową rzeczywistość, także ulega przemianie? Czy ego bohatera wypiera ego aktora? A może, jak mowi Tadeusz Kantor, aktor to "artysta jarmarczny, bezwstydny ekshibicjonista symulujący swoje łzy i swoj śmiech". Może ta magiczna rzeczywistość nie istnieje? Na czym więc polega magia teatru jak nie właśnie na stwarzaniu?

Artur Rychlicki

Kurator wystawy

tel. 501865008

artur@warsztaty-fotograficzne.org