Pomysł wystawy zainspirowany jest książką Henryka Struve „Estetyka barw. Zasady upodobania w barwach i ich zastosowanie do stroju, sztuki pięknej i wychowania estetycznego” z 1886 roku.

Henryk Struve, znany polski filozof i estetyk, w swoich rozważaniach dużo uwagi poświęcił roli koloru i barwy w sztuce. Jego teorie, choć powstały w XIX wieku, mają wiele do zaoferowania współczesnym artystom. Autor uważał, że kolor jest jednym z najważniejszych środków wyrazu artystycznego. Zajmował się problemami barw oraz badał psychologiczne i filozoficzne aspekty koloru w sztuce. W swojej pracy skupił się na tym, w jaki sposób kolory mogą wpływać na człowieka, wywoływać określone emocje, oddziaływać na intuicję oraz kształtować odbiór dzieła przez widza.

Henryk Struve zauważył również, że kolor i barwa mogą mieć różne konotacje kulturowe i historyczne. Sztuka współczesna – ze swoją różnorodnością form, technik i kontekstów – jest szczególnie otwarta na tego typu idee. Artyści współcześni bardzo często wykorzystują symbolikę barw, by pogłębić znaczenie swoich dzieł. Kolor funkcjonuje także niezależnie od formy i treści, stając się samodzielnym nośnikiem znaczeń.

To właśnie te koncepcje zainspirowały czworo wrocławskich artystów. W swoich działaniach badają oni możliwości eksperymentowania z kolorem, poszukując nowych, innowacyjnych sposobów przekazu. Szukają odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób kolor może wpływać na emocjonalne i symboliczne znaczenie dzieła.

NAWYKNIENIE oznacza przyzwyczajenie do określonych kolorów i barw. Artyści podejmują ten temat na kilka sposobów, badając wybrane przez siebie problemy plastyczne.

Eksperymentowanie z percepcją: Artyści pracują z nawyknieniem do kolorów, zestawiając je w nieoczekiwany sposób lub stosując nieoczywiste kombinacje. Ma to na celu zaskoczenie odbiorcy i skłonienie go do refleksji nad tym, co widzi.

Zmiana kontekstu: Nawyknienie do określonych barw w konkretnym kontekście może zostać wykorzystane do wprowadzenia elementu zaskoczenia. Artyści stosują kolory w nowych, nieoczywistych sytuacjach, nadając im inne znaczenia. Krytyka kulturowa: Nawyknienie do kolorów staje się narzędziem krytyki kulturowej i społecznej. Artyści zmieniają znaczenia barw o utrwalonych konotacjach, skłaniając odbiorcę do refleksji.

Świadomość psychologiczna: Badanie, w jaki sposób nawyknienie do kolorów wpływa na nasze odczucia, emocje i postrzeganie świata. Poprzez odpowiedni dobór barw artyści budują napięcia emocjonalne.

Teorie Henryka Struvego oraz jego refleksje nad nawyknieniem kolorów dają współczesnym artystom możliwość lepszego zrozumienia siły oddziaływania barwy. Wyposażają ich w narzędzia do eksperymentowania i poszukiwania nowych rozwiązań twórczych – z korzyścią dla sztuki, odbiorcy i samego artysty.