Otwarcie Stałej Galerii Rzeźb Profesora Adama Myjaka w Pałacu Ośrodka Praktyk Teatralnych w Gardzienicach.

Ośrodek Praktyk Teatralnych "Gardzienice" ma zaszczyt zaprosić na Otwarcie Stałej Galerii Rzeźb Profesora Adama Myjaka w Pałacu Ośrodka Praktyk Teatralnych w Gardzienicach.

27 listopada 2014 roku oficjalnie przyjęliśmy pod swój dach rzeźbiarską darowiznę od Prof. Adama Myjaka. Tworzymy obecnie w Pałacu w Gardzienicach Galerie Rzeźb Profesora Adama Myjaka, którą będzie można zwiedzać i oglądać, która już na stałe pozostanie w Pałacu w Gardzienicach i będzie dostępna dla każdego ze zwiedzających..

16 kwietnia tego roku. chcemy urządzić w Galerii Pałacowej wernisaż i uczcić powstanie tej Galerii. Wystawę otworzy Profesor Adam Myjak. Wstęp na otwarcie oczywiście jest wolny. Na gości czekać będzie również poczęstunek. "W Galerii prac Artysty w Gardzienicach zobaczyć możemy min. ceramiczne głowy w ujęciu portretowym, niekiedy potraktowane streficznie, o płaszczyznach, na których gładkie sekwencje zcierają się z mierzwionymi i chropowatymi momentami pozornie niedopracowanymi. Terakotowe, niemal malarskie popiersia przykuwają wzrok mocnym czerwonym akcentem w przemyślany sposób oplatającym obiekty /min. strzelisty „Portret X” z 2009r, czy też „Portret n temat B Ł” z 2011r /. Prezentowane Głowy są niemal graficzne, a jednocześnie często odrealnione i niekompletne co zaobserwować możemy na przykładzie fragmentarycznie uchwyconej głowy z brązu z cyklu „Inspiracje” z 2002 roku. Pozbawiona oczu, pozornie niedopracowana, z przerysowanym nosem i mięsistymi, niedokończonymi ustami sprawia wrażenie kalekiej i wynaturzonej. Pozwala nam na dopowiedzenie pewnych sekwencji, a także na indywidualną interpretacje. Na szczególną uwagę zasługuje również enigmatyczna postać z brązu, zestawiona ze strzelistą „Figurą”. Zdaje się niknąć, lecz jest to tylko iluzja, bowiem postać samoistnie wyodrębnia wokół siebie przestrzeń i nie bez powodu nadaje jej ton sakralny. Pochodząca z cyklu „Inspiracje” rzeźba to echa spotkania Profesora Adama Myjaka ze schorowanym już wówczas Ojcem Świętym – Janem Pawłem II. Jako ostatnia do wyżej opisanej kolekcji dołączyła w grudniu 2014 r., rzeźba z brązu, wysoka, postawna z cyklu Figur, polerowana, dynamiczna, pełna asymetrii, trzymająca się swoistego i rozpoznawalnego kanonu artysty, odarta z głowy i podstawowych założeń anatomicznych. Zestawiona z surowością towarzyszącego jej w tle kamienia daje poprzez błyszczące powierzchnie wrażenie ruchu." fragment tekstu: Zuzanna Zubek - Gańska

Adam Myjak

Od 1965 studiował na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie. Dyplom

z wyróżnieniem uzyskał w 1971. Rok później rozpoczął pracę

pedegogiczną na macierzystym wydziale. Od 1990 jest profesorem.Prowadzi

pracownię Rzeźby w ASP w Warszawie. Jest kierownikiem Zakładu Rzeźby

na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. Wspólnie z Dyrektorem

Teatru Wielkiego- Opery Narodowej Waldemarem Dąbrowskim prowadzi

Galerię „Opera” w Teatrze Wielkim. Przewodniczący Rady Programowej

Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Dwukrotnie wybierany na podwójne kadencje rektora (1990-1996

i od 1999-2005). Wywarł decydujący wpływ na obraz Akademii w

latach 90-tych i początku XXI wieku, dbając tyleż o gospodarstwo,

co o tradycję i prestiż Uczelni w trudnych przełomowych czasach.

Debiutował wraz z pokoleniem tzw. Nowej figuracji lat 70-tych w

sztuce polskiej.

Współtworzył ruch „O poprawę”. W latach 70-tych był redaktorem

artystycznym miesięcznika „Nowy Wyraz”, dzięki czemu jego łamy

składają się na wyczerpujący album sztuki tej dekady. Wczesny

okres Jego twórczości stał pod znakiem wielkiego cyklu głów o

miękkiej, jakby zamglonej fakturze i sennych rysach, monumentalnych

niezależnie od ich fizycznych wymiarów. Motyw głowy, jako

pola symbolicznych zabiegów pozostaje aktualny w Jego twórczości,

przechodząc, wraz z równie klasycznymi tematami, jak popiersie i

figura, kolejne fazy formalne i stylistyczne. Wśród nich wyodrębnia

się okres bardziej zdecydowanego i syntetycznego formowania

powierzchni oraz kontrastowania partii matowych i polerowanych

bądź łączenia różnych materiałów, jak kamień i brąz, co nastąpiło

na przełomie lat 70-tych i 80-tych. Artysta spędził lata 1979-1981

na stypendium im. Wilhelma Lehmbrucka w Niemczech. W połowie

lat 80-tych nowym cyklem w Jego twórczości stały się kroczące,

wydłużone, ażurowe „Figury”. Następujące po sobie kształty i formy

wzbogacały kolejno repertuar Jego twórczości, składając się na jej

dzisiejsze bogactwo. Zdobywa liczne nagrody w konkursach krajowych

i międzynarodowych. Poza rzeźbą, medalierstwem, któremu

poświęcał się zwłaszcza na początku swej drogi twórczej, ma w

swym dorobku projekty i realizacje monumentalne, podejmowane

często z Antonim Januszem Pastwą (ostatnio – kwadryga na Teatrze

Wielkim, odsłonięta 3 V 2002). Jest autorem pomnika Homo Homini w 

Kielcach poświęcony zamachowi na budynki World Trade Center w Nowym

Jorku (odsłonięto w 2006 roku).

Na swoim koncie ma ponad 100 wystaw.

indywidualnych, zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.

W 2006 odbyła się wielka wystawa indywidualna w Warszawie (Zachętu), w 

czerwcu-sierpniu 2007 w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. We wrześniu

2005

otrzymał najwyższe odznaczenie za zasługi dla kultury – złoty medal

Gloria Artis. W 2009 został członkiem czynnym Polskiej Akademii

Umiejętności.

Przwodniczący międzynarodowego Jury w konkursie na pomnik Katastrofy

Smoleńskiej.

W styczniu 2012 roku w Paśtwowej Galerii Sztuki w Sopocie retrospektywna

wystawa rzeźb z okazji 40-lecia pracy twórczej.

W kwietniu w 2012 roku został po raz piąty wybrany rektorem warszawskiej

Akademii Sztuk Pięknych.

• w 2013r. w Europejskim Centrum Muzyki im. Krzysztofa Pendereckiego

powstała stała Galeria Rzeźb Adama Myjaka, w której eksponowane są

prace 10 rzeźb podarowanych przez autora

• w 2014 przekazał 9 rzeźb dla Ośrodka Praktyk Teatralnych

w Gardzienicach

Przez kilkanaście lat był członkiem Rady Programowej Centrum Rzeźby

w Orońsku, w tym pięciokrotnie jej przewodniczącym. Jest twórcą popiersia

Krzysztofa Pendereckiego (2013), Premiera Tadeusza Mazowieckiego (2014),

oraz autorem medalu Jana Ekiera na zlecenie MKiDN.