Żyje się dalej - Zestaw filmów krótkometrażowych | TransFest 2026

W opowieściach o osobach trans coming out wciąż bywa dogodnym zakończeniem. Napięcie rozładowane, można puścić napisy. Tymczasem następnego dnia trzeba wstać do pracy, zadbać o zdrowie i mieć gdzie odpocząć. O ile ma się pracę, dostęp do leczenia i dach nad głową. Od osób trans nierzadko oczekuje się wdzięczności za samo przetrwanie. Zdumiewające, jak skromne wymagania społeczeństwo potrafi stawiać samo sobie.

1. RevengeVingança

Reżyseria: Mari Penteado, Eduardo Campos Kraj: Brazylia · Rok: 2025 · Czas: 18 min 56 s Forma: fabuła

Virgínia, 43-letnia transpłciowa kobieta, pracuje w środowiskowej opiece zdrowotnej w brazylijskim Guarulhos. Film towarzyszy jej przez jeden dzień — wśród wyczerpujących obowiązków, spotkań z innymi ludźmi i marzeń, z których nie rezygnuje.

1. There is no SilenceNão Resta Silêncio

Reżyseria: Alice Rodrigues, Andre Di Kabulla Kraj: Brazylia · Rok: 2023 · Czas: 25 min 8 s Forma: dokument

Suzana, czarna transpłciowa kobieta doświadczająca bezdomności, spędza dzień na ulicach Rio de Janeiro. Opowiada o tym, z czym musiała się mierzyć, i o marzeniach, których wciąż się trzyma. Kilka przecznic dalej, przed siedzibą rady miejskiej, trwa demonstracja z okazji Dnia Widoczności Osób Trans. Okrzyki protestujących kontrastują z milczeniem Suzany na skraju chodnika.

1. The Identity We Have BuiltLa identidad que hemos construido

Reżyseria: Tatiana Escárate Kraj: Argentyna · Rok: 2025 · Czas: 14 min 57 s Forma: dokument

Marcela Tobaldi, Anabella Blanco i Estrella Ríos to trzy argentyńskie kobiety travesti, które dożyły starości mimo zagrożeń, z jakimi mierzy się ich społeczność. Przed kamerą dzielą się wspomnieniami o oporze wobec przemocy i miłości do życia.

1. The Face of a GazeEl Rostro de Este Mirar

Reżyseria: Carmela Bonini, Candelaria Laveaga Kraj: Argentyna · Rok: 2026 · Czas: 17 min 7 s Forma: dokument

W argentyńskiej Córdobie Alejandra, Pía i inne kobiety trans działają w centrum wsparcia organizacji ATTTA. Prowadzą jadłodajnię i pomagają w dostępie do opieki zdrowotnej. Wspólną pracę przeplatają rozmowy i żarty, choć wciąż żywe są wspomnienia represji z lat dziewięćdziesiątych.