Kanony piękna w lustrze czasu

DZIEWCZYNA BOTTICELLEGO CZY RTĘCIOWA KRÓLOWA? – ambiwalencja urody w renesansie i baroku

wykład: Karoliny Men

Renesansowe ideały urody – świetliste, harmonijne, „naturalne” – kryły pod powierzchnią całą machinę bolesnych zabiegów i dyscypliny. „Whiteface”, szyny prostujące postawę, korekty plastyczne czy redukcja owłosienia – piękno miało swój koszt, a ciało kobiety stawało się projektem kulturowym, nie zaś darem natury.

Barok poszedł jeszcze dalej: toksyczne bielidła, rtęć i arsen, przerysowane fryzury i makijaże uczyniły z kobiecego ciała scenę pełną blasku, przesady i niepokoju. Ideały zmieniały się, ale cel pozostawał ten sam: ujarzmić kobiece ciało i przepisać je na potrzeby epoki.

Podczas prelekcji przyjrzymy się temu, jak renesans i barok konstruowały kanony piękna i jak kobiety negocjowały w nich własną sprawczość. Zastanowimy się, gdzie kończy się estetyka, a zaczyna opresja – i dlaczego, jak pisała Szymborska w „Kobietach Rubensa”, historia urody wciąż maluje kobiety tak, jakby to „natura chciała”, choć to epoki dyktowały warunki.

• 28 kwietnia 2026
• godz. 17:30
• Rynek 58, 3. piętro, sala 35
• wstęp wolny