"OFFO 2025": Bogdan Chorostian - „Zadrutowani”, Ksawery Wróbel - „Otworkowe Chicago”, Raisa Kadyrowa - „31758 sekund”

Galeria „Ciasna” zaprasza na 3 wystawy XI Ogólnopolskiego Festiwalu Fotografii Otworkowej

Bogdan Chorostian (Anglia) - „Zadrutowani” Zdjęcia wykonane aparatami otworkowymi Zero 2000 (wersja 6x6, oraz panoramiczna 6x12) na średnioformatowym filmie Kodak Portra 160.

Urodził się we Fromborku. Wychowany na Wzgórzu Katedralnym nad Zalewem Wiślanym w rodzinie muzealników, od wczesnych lat młodości zafascynowany fotografią. Od 10. lat średnioformatowe aparaty otworkowe zajęły większość miejsca w jego torbie, wypierając cyfraki do należnego im lamusa. Ulubionym tematem od lat pozostaje pejzaż nadmorski, w raczej surowym, minimalistycznym ujęciu, w kombinacji z delikatną dozą sennego surrealizmu. Od 2005 roku mieszka w Anglii.

Ksawery Wróbel (USA) - „Otworkowe Chicago” Ksawery Wróbel to polski fotograf mieszkający w Chicago, w Stanach Zjednoczonych. Uzyskał tytuł inżyniera informatyki w Akademii Nauk Stosowanych w Tarnowie oraz ukończył studia magisterskie na kierunku Informatyka na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki. Jego specjalizacja to Grafika komputerowa i multimedia. Jego praca magisterska dotyczyła wykorzystania grafiki wektorowej w serwisach internetowych. Obecnie pracuje jako inżynier CAD. Jest nowicjuszem w fotografii otworkowej, solarigrafii i alternatywnych/historycznych procesach fotograficznych (cyjanotypia, odbitka chlorofilowa i polaroid transfer). W 2019 roku Ksawery założył swój fanpage poświęcony swojej pasji. Jego prace były wystawiane w wielu krajach, takich jak: Argentyna, Kolumbia, Chile, Ekwador, Meksyk, Peru, Portugalia, Szkocja, USA, Ukraina oraz Polska. Były też prezentowane na Art Limited, platformie poświęconej sztuce nowoczesnej i współczesnej, prezentującej prace międzynarodowych artystów, a także na wystawach grupowych online, organizowanych przez Analog Forever Magazine, internetowego wydawcę współczesnej fotografii analogowej. Jego największym osiągnięciem jest zajęcie I miejsca w kategorii Astro-Krajobraz w 10. Międzynarodowym Konkursie Astrofotograficznym AstroCamera Hevelianum (Polska, 2022).

Projekt, zatytułowany „Otworkowe Chicago”, obejmuje jedenaście fotografii wykonanych techniką otworkową.
Zdjęcia zostały wykonane w ciągu ostatnich dwóch lat i przedstawiają „Wietrzne Miasto” – Chicago, okiem aparatu ZERO IMAGE 2000

Raisa Kadyrowa (Smołdzino) - „31758 sekund” Mieszkająca na Pomorzu (Smołdzino) Raisa Kadyrowa jest od 2017 roku edukatorką w projektach integracyjnych. Autorka kursu fotograficznego „vilna.photoschool” dla dzieci i młodzieży z doświadczeniem migracyjnym i uchodźczym. Studentka ASP w Gdańsku na kierunku Fotografia. Laureatka „Wystaw się w CSW w Toruniu” w 2024 roku, uczestniczka wystawy zbiorowej „Nigdzie” w Festiwalu fotograficznym W ramach Sopotu w 2024 roku, a także w wystawach zbiorowych w Poznaniu, Warszawie, Gdańsku, Rzymie i Kijowie. W swoich pracach artystka eksperymentuje i zastanawia się nad tematem czasu i przestrzeni jako kluczowych kategorii interakcji człowieka z otoczeniem.

Cykl fotografii „31758 sekund” to zanurzenie się w atmosferze przeszłości na terenie Stoczni Cesarskiej w Gdańsku, która zdaje się zastyga w oczekiwaniu. Autorka skupiła swoją uwagę na temporalnym aspekcie przestrzeni, szukając w wizerunkach dźwigów, hangarów, ogrodzeń i innych elementach architektury świadectwa zderzenia przeszłości z teraźniejszością. Stocznia, niegdyś będąca symbolem postępu, powoli rozpuszcza się w strumieniu czasu. Czas nieuchronnie zmienia wszystko wokół, wymazując jedno, a dając życie czemuś innemu. Obecnie jest to unikalny moment, kiedy stare wciąż istnieje, ale nowe już zaczyna się formować na jego miejscu. To właśnie ten moment autorka uchwyciła w swoich zdjęciach za pomocą długiego czasu naświetlania, co pozwoliło zatrzymać nie tylko krótką chwilę, ale cały fragment czasu, który w innym przypadku mógłby pozostać niezauważony. Fotografie zostały pomyślane jako część przestrzeni, w jej historyczności, technogenności. Teren w tym projekcie wystąpił nie tylko jako obiekt i subiekt fotografowania, ale również jako „ręka fotografa” o ile wykorzystane aparaty otworkowe „trzymała” sama architektura Stoczni: słupy, ogrodzenia, elementy wnętrz, ściany, etc. Autorka rozważa, jak renowacja i transformacja zmieniają nasze postrzeganie przestrzeni oraz jak wpływa to na naszą więź z miejscem i jego historią. To, co wcześniej było miejscem pracy i produkcji, stopniowo staje się przestrzenią do odpoczynku i rozrywki. Ta zmiana w przeznaczeniu wpływa na relacje mieszkańców ze Stocznią: przestaje być ona tylko użytkowa, stając się też miejscem spotkań, kulturalnych wydarzeń, wspomnień i nowych doświadczeń. W każdym kadrze uchwycone jest uczucie straty i jednocześnie przeczucie czegoś nowego, co dopiero zaczyna się formować na ruinach przeszłości. 31758 sekund — to łączny czas naświetlania przedstawionych fotografii.